No alles gliich wie morn - Leseproben

Uf dr falsche Siite vo dr Wält

Si händs jo welle rächt mache, aber glingget händ s ne gliich. Und zwar zgrächtem. Debii isch er numen uf dr falsche Siiten uf d Wält choo.
Alles isch verchehrt gsii. Und s händ alli gseit, das sigi nid normal, me chönis aber richte. Händ em welle s Läben erklääre, wie wenn er kei Ahnig gha hätt, kei Chopf, keis Gspüüri, nüüt.
Schön mit dr Gable het er scho ggässe, farbigi Zeichnige gmacht mit Riisefisch und Samichlöis, und tüümelet fascht nümm. – E Chranket sigis nid, numen im Chopf e Fähler. Er sölls doch mol probiere, s rächte Händli näh. D Sunne schiint grad heller, s Rössli gumpet hööcher, d Rhabarberwääijen isch no halb so suur. Es wäär um s Luege z tue – und hätt ers de emol erlickt, es wäär i allne wohl. Er söll doch, wil er wett. Süsch müess er de am Änd.
D Grossmueter het meh als einisch gseit, si well jo nüüt gseit haa, aber soo giengs eifach nid. We men eine zwingi, gääbs e Zwängi. Oheije, het si gseit, so löönd ne doch! Lieber de rächt Tuume am falschen Ort als zwo linggi Händ. Was gohts mi aa, wie eine s Höi ietuet, solang er d Wise sälber määit.
Si heig jo rächt, händ s gseit, und gliich, me sig halt scho behinderet. Das schläckt kei Geiss ewägg, händ s gseit. Me welli nume s Bescht für s Chind, dass s öppis Rächts druus gääb – wenn s nid vorhäär überfahre wäärd, nume wil s es eifach nid begriift.
Er het de noodigsnoo doch Fortschritt gmacht im nöije Läbe. Im Gotti s schöne Pföötli ggää zum Danke für en Oschterhaas. D Schäär und s Gumpfiglaas, de Schruubezieijer und de Wasserhahn: Mit linggs het er alles glehrt. Nume mit em Schriibe hets no ghaarzet. Me het ne globt und tätschlet, soo sigs brav, er sig e Groosse. Mängisch het er s Brüele zvorderscht ghaa – macht alles rächt, und zinnerscht inn isch alls verchehrt.
Einisch het ne s Frölein i di groossi Pause bstellt. Es sigi wäg em Schriibe. Mit em lingge Händli gieng das eifach nid. E son e Chrampf, es Gchnoorz, das gääbi Schäde, chrummi Finger, Gicht. So eine findi nie e Stell. Debii, er sig doch ganz e Gfitzte – und grad di säbe welle mängisch gmuessget sii. S Frölein het scho ganz e rote Chopf. Er tänkt, jetz foot si aafoo stampfe, wie wenn de Tinu ame staggelet bim Lääse. Si hueschtet nume, goht zum Brünneli, de tünni Schnuuf im lätze Hals. De Chräächzivogel, tänkt er, raschplet, rasslet, pfiift wie us em letschte Loch. D Fäcke schlöönd im Lääre, s Huppi rütscht de Rüggen ab, de Schnabel schnappet Wasser, früschi Luft, und d Stäckebeinli zucken i de ticke Strümpf.
Er macht es Fäischter uuf und hocket wider ab. – De zeichni halt! Das darf mr mit dr falsche Hand. Di ganzi Wält und s ganze Läbe, s Läbe lang. Buechstabe zeichne, Gschichte moole, Uuf- und Drüüsätz, hüt mit Öl und morn mit Neocolor. E Brief für d Nigge oder d Chrige oder d Barbara, blau und gääl us Wasserfarb, de Pöschtler schwimmti bis vor s Huus.
S Frölein het sich gfange, zupft am Bluusli, richtet d Schnallen uf em Chopf. Er chönntis doch probiere, chääm es Schriibheft über, ganz es nöis, me chönn doch nid esoo gutschiere. Tänk au, Bueb!
Er luegt mit groossen Auge dur si duur, imene Bächli noo, verchehrt duruuf bis uf e Bärg. Immer hööcher ue i s Glück, i d Stei, i Schnee und bis i s Iis. Glitzerigi Spitz, chutzelen es Summerliecht und machen us de Wulke wiissi Schliirgge, graui, immer meh und immer tünkler, raabeschwarz.
Wien es Gwitter isch di ganzi Bandi i s Zimmer tonneret. S Frölein het d Fäcke glüpft und gstampfet: Nähnd d Schriibheft vüre, schriibet grooss Dik-tat!
S Fäischter isch no offe gsii. Bim Hüeneröttu händ si Mischt verzettlet. S Poschtauto isch läär durab. Vo dr Schmitte häär hets bränntelet.
Di andre händ scho gschribe, s Frölein het diktiert vo Elefanten und Trapez und Zirkuszält. S Heft isch offe vor em glääge, im Falz sind d Blätter zämegfädlet gsii mit stiiffem Gaarn. Er het di ticke, schwarze Linien aagluegt, bis si sich bewegt händ, verschoben inand ie. Bolzegraadi Schine. Äär isch Lokifüerer gsii und blinde Passagier – über d Siiten uus a s andren Ändi vo dr Wält.
Und wiit und breit kei Kondukteur.

 


Nöis us dr Chääsi

Si sig e Chlaffe, nei, e Scheese
sit vierzäh Tääg im Dorf und scho im Greed
es Beeri, wo nüüt tuet, e Hoogge
und d Tümmi lauft ere jo d Naasen ab.
De lieb läng Tag chli plegere
im roserote Badchleid tüeg si jätte
riisst chuum es Dotze Gräsli uus
dänk wäg em sündhaft tüüre Nagellagg.

De Maa, me gsäächis eifach grad
e son e Chnuupesaager us dr Stadt
allergisch sig er uf e Dräck
chauft d Rüebli suuber über s Internet.
Heig Hornhuut a de Fingerli
vom vile Fidlen uf em Inschtrumänt
wenn das am Änd e Chranket isch
dä Kärli gseht so cheibe muudrig uus.

Es Mödeli vom früschen Anke
und hundert Gramm rezänten Ämmitaler
de Chliiner heige s geschter gimpft
de Noldi zwicki jetz dr Ischias.

Es sig jo rächt, wenns Läbe gääb
es mögis liide, klar, he säb jo schoo
s Ghaleeger aber vo de Goofe
me ghööris, nähms dr Tüüner, bis i d Nacht.
Am Morge händ s e ticke Chopf
sind rumpelsurig, gnietig, nume stumpf
zwee Schnuderi, Praschaueri
us settig Früchtli gääbis einisch nüüt.

Sächs Eier no vom Stuudehof
de Hugetobler sigi schitter draa
di Alti heig scho lang es Gschleik
de Wätterfrosch well wider einisch Föhn.

Me heig sich doozmol au drii gschickt
nid alls chönn immer duregstieret sii
es heig eim emel au nid gschadt
emol e rächte Schue voll use z zie.
Grad eis a d Löffle, oder zwöi
dem heig men ame no Erziehig gseit
pariere het me glehrt im Schwick
und gschaffet nid nur mit em volle Muul.

Es Beckli Toppelrahm, jo gäärn
s chunnt nümm druf aa, i ha scho vil z vil trüeit
di Jung vo s Meiers sigi schiints
vom andren Ufer, bhüetis, nei esoo!

Es sig nid alles besser gsii
me merkis aber schoo, s sig nümme s Gliich
mr isch jo offe, sowisoo
di Frömde sölle choo – und wider goh.
Am Färnseh gsäch me jo, was s gääb
wenn settig tonners Chruut no bschüttet wird
es isch, wies isch, uf jede Fall
hets früecher ame Schnee im Winter ghaa.

 

No alles gliich wie morn

Uf de blutte Schloofböim hocke d Chrääie
wüssen alls und säge nüüt
zwo Chatze rammle bi dr Tüüffgaraasch
halb dinn, halb duss
di Junge fiire no bim Tschuttiplatz
di Alte fahren us em Tag.
Si heig jetzt d Fäischter wider offe znacht
het d Frau bim Metzger gmeint
und s Grüen chääm langsam au
zum Boden uus, so grüen wie fäärn.

Was sind ächt das für Tröim
wenn d näb mr liisch und Luft holsch
lang und wiit für jede Schnuuf
wie wenn d si holtisch z Afrika?

Wo triibts di häär, wo bloosts di hii
wenn d früürsch und schwitzisch, Luft holsch
lang und wiit für jede Schnuuf?
I lueg dr hinder s Aug und
lis di wien es Bilderbuech
uf jeder Siite mool i liislig drüberuus.

Im Stadtpark wicklet eine d Füess
i d Gratisposcht vo geschter ii
es Velo blinket hinde rot, vo voore
chunnt scho s Tram.
Und d Reh händ immer no dä chalti Blick
de nassi Waldwäg schmöckt nach nüüt
es wäärdi früscher, d Biise chääm
händ s nächti gseit am Radio
de Früelig heig no Schnee am Bei
und wüssi no ni rächt wohii.

Was mache s mit dr, säg
was machsch denn au, wenn d wider chunnsch
mi gspässig aaluegsch, wach
wie nid vo deet und nid vo doo?
Wer triibt di, ziet di, rupft di furt
wer loot di goh, wenn d wider chunnsch
mi gspässig aaluegsch, wach?
I chääm jo mit, i gieng derduur
i schlief i dine lange Nächt
und wärmti gäge Morge dini Hüenerhuut.

Wenn i d Türe ghöör und d ggange bisch
no voll vo hüt
de tunkts mi, s sig scho alles
s sig no alles gliich
wie morn.

Lesungen

27. August 2020
Gottlieben, Literaturhaus Thurgau, Bodmannhaus, 20h.

9. September 2020
Hedingen ZH, Gemeindebibliothek, 20h.

12. September 2020
Wettingen, Hof im Kloster, 18.30h und 20h.
Andreas Neeser und das Stella Maris Orchestra in der Serenade «S wird nümme, wies nie gsi isch».
Kammermusik von Bach bis Mieg mit Mundarttexten von Andreas Neeser.

13. September 2020
Zofingen, OXIL, 17h.
Zusammen mit Christian Haller, im Rahmen des Mundartprojekts «Hunziker2020».

22. September 2020
Luzern, Loge, 20h.
Mit Lisa Elsässer und Gisela Widmer.

26. September 2020
Bern, Schlachthaus Theater, ab 14h.
Soldarität mit Belarus

1.-4. Oktober 2020
Arosa, Mundartfestival

13. Oktober 2020
Suhr, Gemeindebibliothek, 19.30h.

21. Oktober 2020
Zürich, Karl der Grosse, 21h.
Das Wortlaut-Literaturfestival bei «Zürich liest».
Moderation: Gallus Frei-Tomic

22. Oktober 2020
Zürich, Quartierkultur Kreis 6, 20h.
Im Rahmen von «Zürich liest».

25. Oktober 2020
Wettingen, Aula Kantonsschule, 10.30h
Zusammen mit Claudia Storz, im Rahmen des Mundartprojekts «Hunziker2020».

2. November 2020
Suhr, Leben Suhr, Gemeinschaftsraum Zopfmatte, 19h.
Abgesagt wegen Corona-Pandemie

8. November 2020
Birmenstorf, Gemeindehaus, 16h.
Abgesagt wegen Corona-Pandemie

9. November 2020
Schöftland, Schloss, 20h.
Abgesagt wegen Corona-Pandemie

10. November 2020
Luzern, Schullesung Gymnasium

12. November 2020
Luzern, Lesung im privaten Rahmen, 19h.
Abgesagt wegen Corona-Pandemie 

13. November 2020
Luzern, Schullesung Gymnasium

 

 

5. Mai 2021
Zürich, Literaturfenster im Hottingersaal, 19.30h.

11. Mai 2021
Obersiggenthal, Gemeindesaal, 19.30h.

 
.hausformat | Webdesign, Typo3, 3D Animation, Video, Game, Print